[ امروز : چهارشنبه 25 تیر 1399 ]

تغذیه و کوددهی محصولات سیفی و جالیزی

تغذیه و کودهی محصولات صیفی و جالیزی در گلخانه:

اغلب زمینهای زیر کشت در کشور ما، قلیایی و از لحاظ مواد آلی فقیرند. مصرف بی رویه کودهای فسفاته در سالهای اخیر نیز مزید بر علت شده است. با توجه به نقش مواد آلی در پوکی، نفوذپذیری و مکانیسم جذب عناصر در خاکها بخصوص خاکهای سنگین رسی و قلیایی اهمیت آنها کاملا واضح است.

در سالهای اخیر کودهای آلی علاوه بر اصلاح شرایط فیزیکی خاک ، با تقویت میکروارگانیسم ها و کاهش اسیدیته به جذب بهتر عناصر معدنی نیز کمک می کنند. کیفیت مواد آلی و هوموس با شاخص C:N (کربن به نیتروژن) مشخص می شوند.

میزان هوموس خاک گلخانه باید در حدود 5-8 درصد باشد. دادن کودهای دامی به مقدار حدود 1000 کیلوگرم به ازای هر 100 متر مربع و در دفعات متعدد می تواند هوموس را در سطح مطلوب نگه دارد.

 

 

 

کوددهی شیمیایی در گلخانه ها :

در کوددهی محصولات گلخانه ای دو مورد باید همواره مدنظر قرار بگیرد:

1-    نیازگیاهان گلخانه ای به کود خیلی بالاست و نمی توان همه آنها را در یک نوبت به خاک افزود.

2-    در دوره های رشد، نیازهای گیاه متفاوت است و عدم توجه به این مراحل منجر به عدم باردهی و یا ایجاد ناهنجاریهای تغذیه ای خواهد شد. جهت بالا بردن سطح مواد آلی خاک بایستی کود حیوانی پوسیده در حدود 100 تن در هکتار به خاک اصلی افزود و اضافه کردن سایر مواد غذایی باید براساس آزمایش و نوع گیاه باشد تا سبب بالا رفتن شوری خاک نشود. در خلال رشد و توسعه گیاه براساس نیاز کودی و به گونه ای که تعادل شیمیایی محیط حفظ گردد، مواد غذایی به گیاه رسانده می شود.امروزه بهترین روش کوددهی از طریق آب آبیاری می باشد.

محلول پاشی روشی بسیار مفید جهت رساندن عناصر لازم در اسرع وقت و در خاکهای نامناسب می باشد اما نمیتواند تمام نیاز گیاهان را برطرف کند.

محلول پاشی روشی بسیار مفید جهت رساندن عناصر لازم در اسرع وقت و در خاکهای نامناسب می باشد اما نمیتواند تمام نیاز گیاهان را برطرف کند.

 

 

 

کودهای مورد نیاز گیاهان جالیزی:

1-    ازت:

از بهترین عناصر غذایی بوده و در رشد و باردهی آن تاثیر مستقیم دارد. در تولید و ازدیاد مواد نشاسته ای ، ازدیاد قسمت های سبز گیاه مانند برگ ، تامین رشد و نمو سریع شاخ و برگ ، بالا بردن عملکرد و درشت شدن محصول ، تولید بیشتر گل و میوه ، مصرف ازت به میزان کافی شدت پوسیدگی را کاهش می دهد ، فرم آمونیومی ازت بیشتر از سایر فرم ها سبب رشد رویشی می گردند.

2-    فسفر:

این کود در توسعه ریشه و رشد و باردهی آن تاثیر مستقیم دارد. فسفردر ازدیاد مواد ذخیره ای ، موفقیت عمل تلقیح و تشکیل میوه ف تتاثیر در رنگ و درشتی میوه و تاثیر در رنگ و درشتی میوه ، زودرس نمودن میوه ، مهمترین عنصر در رشد و نمو ریشه به خصوص در شرایط خاک سرد

3-    پتاس :

پتاس در تولید اکسین تاثیر غیر مستقیم دارد.تولید نشاسته را زیاد می کند. در افزایش مقاومت گیاه به آفات و بیماریها و افزایش مقاومت گیاه در برابر شوری، افزایش بهبود و کیفیت محصول و خوش طعم نمودن آن، ازدیاد مواد آلبومینوئیدی ، تسریع عمل نیتریفیکاسیون و در جذب سایر املاح تاثیر دارند.

4-    منگنز :

این عنصر فعال کننده آنزیم های مختلف است و باعث تسریع جوانه زنی و رسیدگی میوه می شود. میزان جذب این عنصر معمولا در خاکهای قلیایی، آهکی و خاکهای اسیدی کاهش می یابد.

5-    آهن :

این عنصر در ساختم سبزینه گیاه دخالت دارد و گیاه با داشتن برگهای سبز برای فتوسنتز کافی آماده بوده و در نتیجه میزان قابل توجهی افزایش عملکرد نسبت به زمانی که با کمبود آهن مواجه هستیم خواهیم داشت.

6-    بر :

نقش عمده ای در فعالیت های حیاتی گیاه داشته و تقسیم سلولی بافتهای مریستمی ، تشکیل جوانه های برگ و گل ، تاثیر در گرده افشانی موثر ، ترمیم بافت های اوندی و نقل و انتقال مواد محلول در بین سلولها از نقش های مهم این عنصر می باشد. در خاکهای شنی ، PH بالا و کیفیت آب آبیاری در میزان آن موثر است.

7-    روی :

در بسیاری از سیستم های آنزیمی گیاه نقش کاتالیزوری و فعال کننده یا ساختمانی دارد و در ساخته شدن و تجزیه پروتئین ها در گیاه نیز دخیل است.

8-    کلسیم :

یک جزء اصلی از دیواره سلولی و یک فعال کننده در آنزیم های متفاوت گیاهی می باشد و حضور آن جهت استحکام دیواره سلولی و افزایش مقاومت گیاه در بیماری پژمردگی فوزاریومی از فواید مصرف این عنصر می باشد. تولید میوه با کیفیت بالا یکی دیگر از محاسن این عنصر است.

9-    مس :

در ساختمان برخی آنزیمها در گیاه دخالت دارد، اما تحرک آن بسیار کم است و در تشخیص کمبود آن همواره تجزیه خاک مفیدتر از تجزیه برگ است.

 

 

 

 

 

علائم کمبود عناصر در گیاهان جالیزی:

1-    ازت :

روشنی برگهای مسن ، توقف رشد برگهای جوان ، کوچک ماندن آنها در موارد کمبود شدید ، ریزش برگهای مسن ، باریک و سخت شدن ساقه ها ،رشد بیش از حد ساقه ها و توقف رشد ریشه ها و قهوه ای و مرگ ریشه ها از عوامل کمبود ازت می باشند.

2-    فسفر :

کاهش رشد ریشه و ساقه ، ضعیف شدن بوته ها ، ریزش برگچه ها و پیچیدگی برگها به طرف پشت که به رنگ سبز متمایل به ارغوانی تبدیل می شود ، دیررسی محصول از علائم دیگر می باشد.

3-    پتاسیم :

کمبود پتاسیم سبب زردی ، برنزه شدن و خشک شدن حاشیه برگهای مسن شده که با بفزایش شدت کمبود زردی به داخل برگ نفوذ می کند و برگهای جوان چروکیده می شوند.

4-    منگنز :

در اثر کمبود منگنز بافت برگ از سبز به سفید مایل به زرد تغییر رنگ می دهد. در حالی که نواحی امتداد رگبرگ های فرعی و اصلی سبز رنگ باقی می ماند. در نهایت برگ ها حالت سوختگی به خود می گیرند.

5-    آهن :

کمبود آهن با زرد شدن بین رگبرگی شروع می شود که البته خود رگبرگ ها سبز باقی میماند. زرد شدن از قاعده برگچه ها شروع و به سمت نوک گسترش می یابد و به طور کلی کمی خشک و سوخته می شوند.

6-    بر:

خشبی شدن ساقه ها و مرگ جوانه های انتهایی و نقاط رشدی، از علائم کمبود بر می باشد. با رشد بیشتر شاخه های جانبی متعدد ، نوک شاخه ها به صورت مسطح درآمده و گیاه به صورت انبوه به نظر رسیده و برگ ها به رنگ ارغوانی کمرنگ و سپس قهوه ای و در نهایت زرد رنگ درمی آیند.

7-    روی :

ابتدا در برگ های جوان آشکار شده و برگ های تازه به طور طبیعی کوچک می مانند و با رنگ زرد لکه موجی شده و یا به طور یکنواخت کلروتیک می شود.

8-    کمبود کلسیم :

علائم کمبود به ندرت روی قسمتهای مسن تر ظاهر می شود. علائم این کمبود شامل کلفت و چوبی شدن ساقه ها، تاخیر در رشد رویشی و نوک ریشه های ریشه های مرده ، برگ های تازه کلروتیک می شود. 

 

 

 

بذر

بذر 

ابزارآلات کشاورزی

ابزار آلات کشاورزی