[ امروز : دوشنبه 23 تیر 1399 ]

مشخصات و کنترل علف هرز هفت بند آبزی

مشاهده در قالب پی دی اف

  

مقدّمه

 

--- گیاه "هفت بند آبزی" از جنس "پلی گونوم" و متعلق به خانواده "پلی گوناسه" می باشد. واژه "پلی گونوم" به معنی داشتن زانوهای متعدد (many knees) است و منتسب به متورّم بودن گره ها یا بندهای ساقه ها یعني محل خروج برگ ها می باشد. "پلی گونوم ها" گیاهانی به ارتفاع 152-60 سانتیمتر كه معمولاً ایستاده (erect) ، گاهاً وارفته (sprawl) و یا خزنده (creeping) هستند كه به دلیل نداشتن ساقه های قوی است. "هفت بند آبزی" از گیاهان پهن برگ یکساله تابستانه محسوب می شود که در حواشی اکوسیستم های آبی و اراضی مرطوب زراعی یا طبیعی رشد می کند. آنها در شرایط مطلوب می توانند به زمین های زراعی بويژه شاليزارهاي غرقابي و اراضی بهم خورده تهاجم نمایند و خسارات متنابهي وارد سازند    

 

مشخصات گیاه شناسی :

 

--- "هفت بند آبزی" با نام علمی "Polygonum lapathifolium" از خانواده "پلی گوناسه" (Polygonaceae) گیاهی علفی ، یکساله و نیمه آبزی است که با اسامی عمومی زیر :

 

"Pale smartweed" ، "White smartweed" ، "Pale persicaria" ، "Willow weed" ، "Curlytop knotweed" ، "Ladysthumb" ، "Nodding smartweed" ، "Dock-leaved smartweed" به معنی علف سوزان برگ ترشکی و "Knot weed"  شناخته می شود.

 

 

 

گیاه "هفت بند آبزی" دارای ریشه های راست (taproots) کم عمق و ریشه های افشان (fibrous) ثانویه قابل توجهي است.

 

 

 

این گیاه دارای ساقه هایی زبر و ایستاده یا فرازنده (ascend) با گره ها (nodes) یا بندهای (joints) متورّم ، بدون پُرز (glabrous) به رنگ سبز تا قرمز تیره و ارتفاع 80-20 سانتیمتر است. ریشه های نابجا معمولاً از گره های پائینی ساقه های افتاده خارج می گردند و بدینطریق ساقه ها را قادر می سازند تا در برخی شرایط به گیاهان جدید تبدیل شوند. "ساقه پوش" یا "اوکرا" (Ocrea) بدون حاشیه و فاقد پُرز است. 

 

 

 

برگ ها متناوب به طول 20-5/2 سانتیمتر و عرض 6 ميليمتر با دُمبرگ (petiole) کوتاه به طول 1-25/0 اینچ و اشکال مختلف امّا عمدتاً بیضوی (elliptic) تا سرنیزه ای (lanceolate) هستند که در بخش قاعده پهن تر از نوک می باشند. این برگ ها دارای رگبرگ های برجسته اي در مجاورت رگبرگ میانی هستند. قاعده برگ ها دارای استیپول هایي می باشد که بسان غلافی ساقه را در بر می گیرند. این استیپول ها در انتهای فوقانی حائز حواشی ریشه مانند هستند. برگ های مذکور دارای پُرز های(tomentose) ضخیم بر روی رگبرگ میانی و پُرزهای ظریف در حاشیه ها می باشند که به آنها حالت زبری می دهند. سطح فوقانی پهنک برگ ها صاف و دارای لکه ای تیره رنگ (blotch) به شکل V در ناحيه مرکزي است. این علامت در گونه های برگ پهن جنس "پلی گونوم" مشهودتر است ولیکن در گونه های برگ باریک و سایه دوست وجود ندارد و یا بسیار کمرنگ ديده مي شود. سطح زیرین برگ ها نسبتاً کمرنگ و دارای غدد ترشح کننده مواد رزینی بی رنگ و همچنین حائز پُرزهای متراکم است. غدد مزبور به شکل خال های فرورفته یا برآمده اي هستند كه پوشیده از پُرزهای کوتاه مي باشند.  

 

 

 

گلدهی "هفت بند آبزي" در اقالیم معتدله نیمکره شمالی از ژوئن تا اکتبر صورت می پذیرد. گل آذین بصورت انتهایی یا محوری است و از یک محور اصلی (spike) متراکم به طول حدود 8 سانتیمتر و ضخامت 9-3 میلیمتر تشكيل يافته است که ظاهری با برآمدگی های متعدد (nodding) دارد. گل ها از نوع هرمافرودیت (دارای ارگان های جنسی نر و ماده) ، با رنگ سبز روشن تا صورتی و به طول 3-2 میلیمتر که به حالت فشرده در ستون هایی به طول 6/7-5/2 سانتیمتر و قطر 5/9-3/6 میلیمتر قرار می گیرند. گل هاي "هفت بند آبزي" به حالت دستجاتی در وضعیت های زیر دیده می شوند :   

 

الف) ایستاده (upright)

 

ب ) کمانی (arched)

 

پ ) آویزان (drooping)

 

 پوشش (perianth) هر گل کوچک و صورتی رنگ شامل 5-4 بخش بهم فشرده است. گل ها دارای 6 پرچم ، 2 برچه پیوسته و 2 خامه هستند. هر یک از گل های منفرد و ریز هیچگاه کاملاً شکوفا نمی شوند. گرده افشانی در این گیاه توسط حشرات انجام می پذیرد.

 

 

 

میوه ها جوزهایی (nut) مدوّر و پهن تا تخم مرغی شکل و حاوی بذر منفرد هستند. بذرها به طول 3-5/2 میلیمتر ، قهوه ای تا سیاه ، براق ، تخم مرغی پهن (از دو طرف مقعر) و گاهاً 3 گوشه می باشند. اين بذرها پس از بلوغ ممکن است ریزش نمایند و یا همچنان بر روی گیاه مادری باقی بمانند (1،9،2،3،6،7،4،8،2).     

 

 

 

«جدول1) مشخصات گیاهشناسی هفت بند آبزی (9،1،2،3،6):»    

 

قلمرو (domain)

هسته مشخص (Eukaryote)

 

 

سلسله (kingdom)

گیاهان (Plantae)

 

 

گروه (division)

گیاهان آوندی (Tracheophyta)

 

 

زیر گروه (subdivision)

گیاهان گلدار (Spermatophyte)

شاخه (phylum)

نهاندانگان (Angiosperms)

رده (class)

دو لپه اي ها (Eudicots)

راسته (order)

Polygonales

خانواده (family)

Polygonaceae

جنس (genus)

Polygonum

گونه (species)

Lapathifolium

اسامی علمی مشابه :

 

 

Polygonum hypanicum ;

Polygonum linicola ;

Polygonum nodosum ;

Polygonum paniculatum ;

Polygonum scabrum ;

Polygonum tomentosum ;

Polygonum zaporoviense ;

Polygonum incanum ;

Polygonum persicaria ;

Polygonum brittingeri ;

Polygonum andrzejowskianum

Persicaria incarnata ;

Persicaria lapathifolium ;

Persicaria nodosum ;

Persicaria lapatitifol ;

Persicaria tomentosa ;

 

 

 

 

 «جدول2) مشخصات برخی خویشاوندان نزدیک هفت بند آبزی (7):»

 

نام علمی

نام عمومی

ارزش غذایی

ارزش داروئی

Polygonum amphibium

Willow grass ,

 Water knotweed ,

Water smartweed ,

1

2

Polygonum arenastrum

Small-leaved knotweed ,

Ovall-leaf knotweed ,

2

3

Polygonum aviculare

Knot weed ,

Prostrate knotweed ,

2

3

Polygonum barbatum

Joint weed

1

1

Polygonum bistorta

Meadow bistort ,

Snakeweed ,

3

3

Polygonum coccineum

Water smartweed

1

0

Polygonum convolvulus

Black bindweed

1

0

Polygonum douglasii

Knotweed

2

0

Polygonum hydropiper

Smartweed

2

2

Polygonum orientale

Princes feather ,

Kiss me ,

2

2

Polygonum longisetum

Oriental lady`s thumb

1

0

 

 

شیوه های ازدیاد هفت بند آبزی :

"هفت بند آبزی" گیاهی خود لقاح یا "اتوگام" (autogamous) است که غالباً از طریق بذور ازدیاد می یابد. بذور این گیاه می توانند باعث آلودگی بذور گیاهان زراعی شوند و یا توسط جریان آب پراکنده گردند. بذور "هفت بند آبزی" پس از بلوغ وارد مرحله دورمانسی می شوند و بدین ترتیب بقاء خود را تا چندین سال حفظ می کنند. جوانه زنی این بذور پس از رفع دوره دورمانسی در بهار به سادگی صورت می پذیرد (1،7،2).

 

پراکنش جهانی هفت بند آبزی :

گیاهان جنس "پلی گونوم" دارای 175 گونه هستند که پراکنشی جهانی دارند امّا عمدتاً در اقالیم معتدلۀ نیمکره شمالی به شرح زیر می رویند :

1) آسیا ( افغانستان ، چین ، اندونزی ، ایران ، عراق ، ژاپن ، اردن ، کره ، پاکستان ، سوریه ، ترکیه ، تایلند ، تایوان ، لبنان ، تاجیکستان ، جمهوری آذربایجان )

2) آفریقا ( مصر ، مراکش ، تونس ، آفریقای جنوبی )  

3) آمریکا ( کانادا ، ایالات متحده ، مکزیک ، آرژانتین ، برزیل ، شیلی )

4) اروپا ( اتریش ، بلژیک ، جمهوری چک ، بلغارستان ، بلاروس ، دانمارک ، فرانسه ، آلمان ، مجارستان ، ایتالیا ، هلند ، لهستان ، پرتغال ، روسیه ، اسپانیا ، بریتانیا )

5) اقیانوسیه ( نیوزیلند ، استرالیا ) (1،7).

 

اکولوژی و بیولوژی :

گیاه "هفت بند آبزی" ترجیحاً در شرایط مرطوب تا کاملاً نمناك نظير: مرزهای شالیزارها ، باغ های مرطوب ، اراضی زراعی فاریاب ، سواحل رودخانه ها ، حواشی تالاب ها و آب بندان ها ، انهار آبیاری و کانال های زهکشی ، حریم جاده ها و ریل های راه آهن ، بیشه زارهای نمناک ، اراضی بهم خورده و مکان های تخلیه زباله ها دیده می شود. گیاه مزبور اغلب در خاک های غنی از مواد غذایی ، تُرد و مردابی می روید و شرایط آفتابگیر تا نیمه سایه را دوست دارد درحالیکه وضعیت کاملاً غرقاب را نمی پسندد و تحمل کمی نسبت به شرایط سایۀ شدید بویژه در اوایل فصل رشد دارد.

"هفت بند آبزی" نسبت به دوره های خشکی متحمل است. این گیاه از جمله نباتات نیمه آبزی تا خشکی زی (terrestrial plants) محسوب می شود که اراضی آشفته ، خاک های حاصلخیز با حداقل شرایط رقابتی را می پسندد ولیکن قادر به رشد در خاک های اسیدی شدید نیست.

رشد "هفت بند آبزی" در انواع خاک ها از نظر بافت (شنی ، لوم ، رسی) و واکنش شیمیایی (اسیدی ، خنثی ، قلیایی) صورت می پذیرد.

این گیاه توانایی رشد در نواحی 8-4 منطقه بندی اقلیمی مبتنی بر ملاك هاي USDA را دارد آنچنانكه در سراسر کالیفرنیا تا ارتفاع 1500 متري در تمامي زیستگاه های نمناک یافت می گردد. شاخه ها و برگ های "هفت بند آبزی" با وقوع اولین یخبندان پائیزه كاملاً خشک می شوند و در تماماً به رنگ قهوه ای متمايل به قرمز در می آیند.

هر گیاه "هفت بند آبزی" حدوداً 850-800 عدد بذر تولید می کند که در بهار آتي جوانه خواهند زد. این بذور دارای طول عمرهای (longevity) متفاوتی هستند.

یک مطالعه در ژاپن نشانداد که بذور "هفت بند آبزی" برای شکستن دورۀ دورمانسی و اقدام به جوانه زنی خواهان گذراندن یک دورۀ سرما (chilling) با دمای 5-1 درجه سانتیگراد می باشند.

برخی پژوهش ها (Klemm-1988) نشان می دهند که حدود 10 درصد بذور "هفت بند آبزی" می توانند پس از 11-10 سال انبار شدن همچنان جوانه دار گردند درحالیکه درصد جوانه زنی پس از 6 سال در حدود 90 درصد بوده است.

در آزمایش دیگری فقط 10 درصد بذور "هفت بند آبزی" پس از 2 سال قرار داشتن در یک پاکت پلاستیکی و مدفون شدن درون خاک قادر به جوانه زنی بودند. تمامی بذور مزبور پس از 4 سال بطور كامل از قدرت جوانه زنی بی بهره گردیدند (1،9،7،4،8،2).

 

خسارات و مخاطرات :

گیاه "هفت بند آبزی" بیشترین مشکل را در زراعت های : برنج غرقابي ، ذرت ، سویا و چغندر قند طی مراحل آغازین پس از سبزشدن بذور گیاهان زراعی از طریق سایه اندازی زياد ایجاد می کند درحالیکه خسارات قابل ملاحظه ای در زیستگاه های طبیعی (biota) نظیر: بیشه زارها و مراتع مرطوب بوجود نمی آورد.

استقرار آزمایشی حدود 18 بوته "هفت بند آبزی" در زراعت چغندر قند توانست به میزان 81 درصد از راندمان محصول بکاهد .

گیاه "هفت بند آبزی" از توانایی تهاجم به اراضی زراعی که مکرراً شخم می خورند، برخوردار نیست امّا در حواشی و روی مرزهای شالیزارها بخوبی رشد می کند و از آنجا به داخل کرت ها نفوذ می نماید. گیاه "هفت بند آبزی" اگر بخوبی مدیریت گردد ، می تواند موجب استحکام مرزهای خاكي شالیزارها شود ولیکن در صورت عدم مدیریت علاوه بر اینکه بسان علف هرز باعث خسارت مستقیم به بوته های برنج داخل کرت ها می گردد ، می تواند میزبان بسیاری از آفات نباتي از جمله کرم برگخوار برنج باشد. این گیاه از خویشاوندان نزدیک "Persicaria maculosa" است که بعنوان یک علف هرز مهم در اروپا بویژه بریتانیا مطرح است(1،9،7،5).

 

گیاه "هفت بند آبزی" در موارد زیر می تواند زیانبخش باشد :

الف) رشد قبل از سبز شدن گیاه زراعی

ب ) رشد در زراعت های بدون شخم (zero cultivation ، no tillage)

پ ) رشد در بسترهای کاشت کهنه یا کاذب (stale seedbed)

ت ) رشد در محصولات بهاره (1).

 

بسیاری از گونه های جنس "پلی گونوم" حاوی "اسید اُگزالیک" (Oxalic acid) هستند. البته این ماده سمّی محسوب نمي شود ولیکن می تواند از طریق اتصال با تركيبات معدنی باعث گردد که آنها از دسترس بدن خارج شوند و در نتیجه کمبود عناصر غذایی در بدن بوجود مي آيد. بهرحال پختن برگ های اينگونه گیاهان می تواند موجب کاهش مقدار اسید اُگزالیک آنها شود. اشخاصی که استعداد ابتلاء به بیماری هایي چون : رماتیسم ، آرتروز ، نقرس ، سنگ کلیه و بیشبود اسید معده را دارند ، باید با احتیاط بیشتری از اینگونه گیاهان در رژیم غذایی بهره گیرند (7).

 

وفور و گسترش جهاني "هفت بند آبزی" معمولی (P . lapathifolium) از برخی خویشاوندان نظیر :

1) "هفت بند خالدار" (dotted smartweed) با نام علمی "P . punctatum

2) "هفت بند مرداب" (Swamp smartweed) با نام علمی "P . hydropiperoides"

3) "هفت بند فلفلی" (water pepper) با نام علمی "P . hydropiper"

4) "هفت بند صورتی" (Phnkweed) با نام علمی "P . pensylvanicum)

کمتر است درحالیکه جدی ترین علف هرز در بین "هفت بندهای آبزی" را :

5) "هفت بند ایرانی" (Ladies thumb) با نام علمی "P . persicaria" تشکیل می دهد (5).

گیاه "هفت بند آبزی" در شرایط مطلوب می تواند به زمین های زراعی و اراضی بهم خورده تهاجم نماید و همچنين با حضور خويش در انهار آبیاری ، خندق ها و کانال های زهکشی باعث کُند شدن جریان عادي آب گردد(8).

 

موارد مصرف هفت بند آبزی :

1) از گیاه "هفت بند آبزی" (P . lapathifolium) در بنگلادش وسیعاً بعنوان حشره کش بهره می جویند.

2) اخیراً برخی از پژوهشگران (Ahmed-1995) موفق به استخراج موادی از جمله : "کالکون ها" ، "ایزوفلاونوئیدها" ، "دی هیدروچالکون ها" و 3 نوع مشتقات "چالکون ها" از گیاه "هفت بند آبزی" شده اند.

3) در برخی موارد از گیاه "هفت بند آبزی" بعنوان پادزهر "بنزیمیدازول" استفاده می شود (1).

4) بذور و برگ های جوان اين گیاه گاهاً بصورت خام یا پخته مصرف می شوند.

5) پژوهش ها نشان می دهند که تمامی پیکره گیاه مزبور دارای خاصیت ضد عفونی کنندگی (antiseptic) می باشند.

6) از دَم کرده (infusion) آن برای درمان دردهای شکمی و تب ها بهره می گیرند.

7) از سرباره سفید رنگ حاصل از جوشاندن گیاه که حالتی صابونی دارد ، برای شستشوی البسه و یا تسهیل در اشتعال مواد سوختی استفاده می شود (7).

8) بذور این گیاه از اهمیت غذایی فراوانی در تغذیه پرندگان آبزی (waterfowl) از جمله اردک وحشی خاکستری (gadwall) ، دارکوب طلایی (flicker) ، پرندگان آوازخوان (songbirds) و برخی پستانداران برخوردارند (5،8).

9) شاخه و برگ های "هفت بند آبزي" بعنوان پناهگاه حیات وحش عمل مي كنند (2).

 

روش های کنترل هفت بند آبزی :

1) کنترل مکانیکی :

1-1) بیرون آوردن گیاه با دست ، بریدن و بهم زدن خاک (دیسک زدن) می توانند به کنترل آن کمک نمایند.

2-1) موور زدن گياه قبل از مرحله گلدهی به کاهش تولید بذر خواهد انجامید.

3-1) شخم زدن مکرر می تواند به تضعیف گیاه و کاهش بانک بذر خاك کمک کند گواينكه برای اراضی مرطوب توصیه نمی گردد (2).

 

2) کنترل زراعی :

1-2) گیاه "هفت بند آبزی" از طریق جوانه زنی بذور در فصل بهار تا اوایل تابستان ازدیاد می گردد لذا استفاده از بسترهای کاشت دروغین قبل از آماده سازی بستر واقعي اراضی زراعی می تواند باعث جوانه زنی زود هنگام بذور آنها گردد و شرایط را برای نابودی نسبی گياه هرز قبل از کاشت گیاهان اصلی فراهم سازد.

2-2) تکرر شخم اراضی زراعی قبل از کاشت گیاهان اصلی می تواند موجب کاهش تراکم این علف هرز گردد.

3-2) این گیاه معمولاً در اراضی مرطوبی می روید که کمتر در معرض چرا قرار دارند. بعلاوه سوزاندن آنها در شرایط مرطوب به آسانی مقدور نیست.

4-2) زهکشي اراضی می تواند به کنترل آنها کمک شاياني نماید (1،2).

 

3) کنترل شیمیایی :

برای کنترل گیاه "هفت بند آبزی" در زراعت های گوناگون اقالیم مختلف می توان از علفکش های متفاوتی بهره گرفت. البته گیاه مذکور دارای واکنش های متضادی نسبت به انواع علفکش ها به شرح زیر می باشد :

الف) "هفت بند آبزی" نسبت به علفکش های زیر حساس است :

آمیترین ، بروماسیل ، کلربرومیورون ، کلریدازون ، کلرپروفام ، سیانازین ، بنتازون ، سیکلوآت ، اتوفیومزات ، لناسیل ، لینورون ، متری بیوزین ، بروموکسینیل ، مونولینورون ، نیتروفن ، پروفام ، ترباسیل ، تری اتازین ، تریفلورالین ، کلربرومیوران ، دایکمبا ، اوکسینیل ، مت سولفورون متیل ، پرومترین ، سدیم مونوکور استات ، تایفن سولفورون متیل .

 

ب ) "هفت بند آبزی" نسبت به علفکش های زیر نیمه حساس است :

کلروکسیوران ، متامیترون ، متوبرومیورون ، سیمازین ، دیفلوفنیکان ، اتوفومسات .

 

پ ) "هفت بند آبزی" نسبت به علفکش های زیر مقاوم است :

ایزوپروتورون ، توفوردی ، توفوردی بی ، توفوردی پی ، ام سی پی ای ، ام سی پی بی ، مکوپروپ .

 

مقاومت علف هرز "هفت بند آبزی" نسبت به علفکش های گروه "تریازین ها" از جمله آترازین به این دلیل است که گیاه مزبور موجب ممانعت از رسیدن مواد مؤثره علفکش مزبور به نقاط هدف یعنی محل های اثرگذاری آنها می شود. آترازین اصولاً سبب جلوگیری از انجام واکنش هیل در بیوتیپ های حساس گیاهان می گردد (1).

 

برخی از مهمترین علفکش های توصیه ای برای کنترل گیاه "هفت بند آبزی" عبارتند از :

1) توفوردی (2,4-D) :

1-1) با مقادير 2-5/0 پنت در ايكر از فرمولاسيون تجارتي

2-1) در دوره رشد سريع بهاره

3-1) علفكش انتخابي بر عليه پهن برگ ها

4-1) عدم فعاليت در خاك

5-1) معمولاً در تركيب با "دايكمبا" و "مت سولفورون" (سيمارون ماكس) مختص اكوسيستم هاي خشكي

6-1) عدم استفاده در شرايط دمايي بالاتر از 80 درجه فارنهايت

7-1) براي اكوسيستم هاي آبي از فرمولاسيون هاي موسوم به "aquatic" استفاده شود (2).

 

2) آمينوپيراليد (Aminopyralid) ، ميلستون (Milestone) :

1-2) مقدار 5-3 اونس در ايكر از فرمولاسيون تجارتي

2-2) در بهار طي مرحله رشد سريع

3-2) "آمينوپيراليد" همانند "پيكلورام" علفكشي انتخابي عليه پهن برگ ها است و تأثيري بر گراس ها ندارد.

4-2) "آمينوپيراليد" را كه دوام بيشتري نسبت به "كلوپيراليد" دارد ، مي توان براي حواشي اكوسيستم هاي آبي بكار برد (2).

 

3) آمينوپيراليد + توفوردي ؛ آمينوپيراليد + مت سولفورون ؛ آمينوپيراليد + تريكلوپير :

1-3) مقدار مصرف 1/2-5/1 پنت در ايكر از فرمولاسيون تجارتي

2-3) در بهار طي مرحله رشد سريع

3-3) علفكش هايي انتخابي بر عليه پهن برگ ها (2).

 

4) كلوپيراليد ؛ ترانس لين :

1-4) مقدار مصرف 33/1-67/0 اونس از فرمولاسيون تجارتي در ايكر

2-4) در بهار طي مرحله رشد سريع

3-4) علفكش هايي انتخابي بر عليه پهن برگ ها نظير پيكلورام هستند و تأثيري بر گراس ها ندارند.

4-4) بقاياي فعال در خاك برجا مي گذارند (2).

 

5) كلوپيراليد + توفوردي ؛ كارتايل :

1-5) مقدار 2-1 پنت از فرمولاسيون تجارتي در ايكر

2-5) در مرحله رشد سريع بهاره

3-5) علفكش هاي انتخابي بر عليه پهن برگ ها (2).

 

6) دايكمبا ؛ بنويل ؛ كلاريتي :

1-6) مقدار 1-25/0 پنت فرمولاسيون تجارتي در ايكر

2-6) در مرحله رشد سريع بهاره

3-6) دايكمبا از علفكش هاي انتخابي برعليه برگ پهن ها مي باشد كه غالباً بصورت مخلوط با ساير علفكش ها بكار مي رود.

4-6) آنها در مقادير بيشتر مي توانند به گراس ها هم صدمه برسانند.

5-6) در دماي محيطي بالاتر از 80 درجه فارنهايت مصرف نشوند.

6-6) تركيب دايكمبا + توفوردي + مت سولفورون (سيمارون ماكس) را در محيط هاي آبي بكار نبريد.

7-6) از علفكش "اوُوِِر درايو" كه مخلوطي از دايكمبا + ديفلوفنزوپيرايت است ، مي توان برعليه  پهن برگ ها بدون احتمال خسارت بر گراس ها بهره گرفت. "اُوور درايو" را در مقادير 8-4 اونس از فرمولاسيون تجارتي در ايكر طي مرحله رشد سريع بهاره بكار مي برند.

8-6) "ديفلوفنزوپير" ممانعت كننده انتقال اوكسين است لذا باعث تجمع "دايكمبا" در بخش هاي مريستمي ريشه ها و نوساقه ها مي گردد و بر تأثيراتش مي افزايد.  

9-6) افزودن سورفكتانت غير يونيزه به نسبت حجمي 25/0 درصد توصيه مي گردد (2).

 

7) تريكلوپير ؛ گارلون تري آ ؛ گارلون فور اولترا :

1-7) مقدار مصرف 6-33/1 پنت در ايكر از فرمولاسيون تجارتي

2-7) طي مرحله رشد سريع بهاره

3-7) "تريكلوپير" علفكشي انتخابي برعليه برگ پهن ها است و براي گراس ها بي خطر مي باشد.

4-7) هيچگونه بقاياي فعالي در خاك باقي نمي گذارد.

5-7) "گارلون تري آ" از نوع آمين و مناسب براي اكوسيستم هاي آبي است.

6-7) "گارلون فور اولترا" از نوع آستر و با قابليت تبخير متوسط است و براي اراضي صخره اي و فضاي باز توصيه مي گردد (2).

 

8) گليفوسيت (راندآپ پروماكس ، روندو ، آكوامَستر) :

1-8) مقدار مصرف 2-1 پنت در ايكر از فرمولاسيون تجارتي

2-8) در مرحله رشد سريع بهاره

3-8) گليفوسيت علفكشي غير انتخابي است كه هيچ بقاياي فعالي در خاك باقي نمي گذارد.

4-8) افزودن سولفات آمونيوم باعث افزايش كارآيي آن خواهد شد.

5-8) علفكش هاي "روندو" و "آكوامَستر" ويژه كاربرد در مجاورت محيط هاي آبي هستند (2)

 

9) امازاپيك ؛ پلاتيو :

 

1-9) مقدار مصرف 6-4 اونس از فرمولاسيون تجارتي در ايكر

 

2-9) طي دوران رشد سريع بهاره

 

3-9) "امازاپيك" علفكشي انتخابي براي گراس ها و آستراسه ها مي باشد.

 

4-9) بقاياي فعال اندكي در خاك باقي مي گذارد.

 

5-9) در صورت كاربرد پس از سبز شدن بهتر است همراه با سورفكتانت به ميزان 25/0 درصد از محلول سمّي مصرف گردد (2).

 

 

 

10) امازاپير ؛ آرسنال ؛ هابيتيت ؛ استالكر ؛ چوپر ؛ پولاريس :

 

1-10) مقدار مصرف 2 پنت از فرمولاسيون تجارتي در ايكر

 

2-10) طي دوره رشد سريع بهاره

 

3-10) "امازاپير" علفكشي غير انتخابي است كه بقاياي فعال تا يكسال در خاك برجا مي گذارد.

 

4-10) "هابيتيت" از فرمولاسيون هاي ويژه كاربرد در محيط هاي مجاور اكوسيستم هاي آبي است (2).

 

 

بذر

بذر 

ابزارآلات کشاورزی

ابزار آلات کشاورزی