[ امروز : يكشنبه 17 فروردين 1399 ]

مقاومت به آفت کش ها

 

 

alt

اگر چه آفت کش ها به این دلیل طراحی شده اند که آفات را از بین ببرند ولی به ندرت صد درصد موثر واقع می شوند. تعدادی از افراد در جمعیت های آفات می توانند زنده بمانند و تکثیر کنند. این بازماندگان دارای یک صفت رفتاری بیوشیمیایی یا مشخصه های ژنتیکی خاص هستند که به آنها در زنده ماندن و کاهش حساسیت به آفت کش کمک می کند.
این افراد در زمان تکثیر و تولید مثل این صفت را به نسل بعدی منتقل می کنند که این عامل باعث می شود نسل بعد نیز حساسیت کمتری به آفت کش ها از خود نشان دهد و به این ترتیب در نهایت کل جمعیت مقاوم می شوند

 

alt

 

زمانی که مقاومت آفات به یک آفت کش زیاد می شود به تبع آن نسبت به آفت کش هایی از گروه مشابه نیز مقاومت نشان می دهند، علت این امر نحوه اثر یکسان آفت کش ها در گروه های مشابه می باشد. این مسئله به وفور در جمعیت های آفات مقاوم به سموم ارگانوفسفره، کاربامات و پایروتروئید ملاحظه می شود.

دو متغیر عمده برای تعیین نرخ جمعیت مقاوم به آفت کش ها وجود دارد:
۱)    مکانیسم به ارث رسیدن صفت مقاومت
۲)    شدت فشار انتخاب

به طور کلی زمانی که مقاومت به عنوان یک صفت غالب به ارث رسیده باشد و فشار انتخاب نیز بالا باشد، به این معنا که تعداد کمی از افراد حساس بتوانند زنده بمانند و تولید مثل کنند، مقاومت در داخل افراد یک جمعیت به سرعت گسترش می یابد.

برخی از عوامل بیماری زای گیاهی نیز می توانند نسبت به آفت کش ها مقاوم شوند. مانند مقاومت عامل بیماری باکتریایی اسکب سیب به قارچ کش بنومیل که در سال های اخیر گزارش شده است.    
 

alt

 

مدیریت مقاومت به آفت کش ها

تولیدکنندگان می توانند فرایند بروز مقاومت را به طرق مختلف کند کنند، به این صورت که :

۱.    تنها زمانی از آفت کش ها استفاده شود که بر اساس محاسبه آستانه زیان اقتصادی، مبارزه شیمیایی مورد نیاز باشد.
۲.    ایجاد تناوب در استفاده از گروه های مختلف آفت کش ها: استفاده از سمومی که از یک گروه شیمیایی هستند ولی عناوین متفاوتی دارند کمکی به جلوگیری از ایجاد مقاومت نخواهد کرد زیرا نحوه اثر این سموم یکسان است. بنابراین در انتخاب آفت کش هایی که در تناوب قرار می گیرند باید به نقطه اثر آنها توجه ویژه داشت.
۳.    کاربرد آفت کش ها طبق دستورالعمل توصیه شده بر روی برچسب و مطابق با دوزهای توصیه شده برای هر محصول و آفت هدف آن.
۴.     استفاده از سموم به صورت ترکیبی با نحوه اثرهای متفاوت.
۵.    استفاده از روش های پیش آگاهی با هدف تعیین زمان مناسب جهت مبارزه شیمیایی.
۶.    استفاده از آفت کش ها برای کنترل بخشی از سیکل زندگی حشره مانند تخم، لارو یا حشره کامل.
۷.    کاربرد سموم در زمان های توصیه شده و عدم تکرار سمپاشی بیش از میزان توصیه شده در هر فصل.
۸.    استفاده از روش های غیرشیمیایی و مبارزه تلفیقی در کنار روش های شیمیایی، با استفاده از فرمون ها، تنظیم تاریخ کشت، تنظیم دورهای آبیاری، تقویت زمین، انجام شخم های به موقع، هرس شاخ و برگ، حذف منابع زمستان گذران و ...
با توجه به مطالعات انجام شده و نتایج به دست آمده، کاربرد آگاهانه و مبتنی بر برنامه می تواند موجب به تأخیر انداختن و یا حتی جلوگیری از ایجاد جمعیتهای مقاوم به آفت کش ها شود.

 

 

:References
 .John R. Meyer, Department of Entomology NC State University
.Michigan State University, Growing Grapes For Juice And Wine

 

 

تهیه و گردآوری:

گروه فنی شرکت نگیــــن سبـــز سـاوه 

 

 

بذر

بذر 

ابزارآلات کشاورزی

ابزار آلات کشاورزی